1 september voelt alsof alles weer begint

1 september voelt voor mij altijd alsof er iets verschuift.

Niet zo groot als 1 januari, waarbij iedereen ineens nieuwe plannen en voornemens lijkt te hebben. Het is stiller dan dat. Zachter. Toch merk ik het elk jaar weer. De zomer loopt langzaam op zijn einde, de kindervakantie is voorbij, het gewone ritme komt terug en de dagen worden alweer korter.

Het licht verandert. De avonden voelen anders. Waar de zomer nog een beetje losser voelde, komt er nu weer meer structuur. Wekkers. Schooltassen. Broodtrommels. Werk. Afspraken. Sportclubjes. Berichten van school. Dingen die weer opgestart moeten worden.

Een deel daarvan kan fijn zijn. Na een zomer waarin alles anders liep, kan ritme ook rust geven. Je weet weer beter waar je aan toe bent. De dagen krijgen weer vorm. Alleen merk ik ook dat september snel voelt alsof ik meteen weer “aan” moet.

Alsof er geen rustige overgang is tussen zomer en herfst. Alsof je van de ene week met een ander ritme ineens weer terug moet naar plannen, regelen, onthouden en vooruitdenken.

Vooral als jij degene bent die veel draagt in huis of gezin, kan zo’n overgang best veel vragen. De kinderen moeten weer wennen. Jij moet weer schakelen. Werk loopt door of start weer op. Thuis ligt er van alles wat is blijven liggen. In je hoofd begint het lijstje alweer langer te worden.

Wat moet er geregeld worden voor school?
Welke afspraken komen eraan?
Wat moet ik weer oppakken?
Wat ben ik vergeten?
Waar moet ik rekening mee houden?

Voor je het weet ben je nog maar net uit de zomer en zit je alweer in de regelstand.

Ik herken dat. Dat ik ergens verlang naar rust en overzicht, terwijl mijn hoofd tegelijk alweer bezig is met alles wat moet. De overgang naar september kan dan niet alleen voelen als een nieuw seizoen, maar ook als een soort startsein. Alsof alles en iedereen weer iets van je vraagt.

En ergens in dat opnieuw beginnen kun je jezelf makkelijk overslaan.

Niet omdat je dat bewust doet. Het sluipt erin. Je wilt dat de kinderen goed starten. Je wilt je werk weer netjes oppakken. Je wilt thuis weer wat meer structuur. Je wilt niemand vergeten. Je wilt het allemaal een beetje goed doen.

Dus je gaat regelen.
Je gaat vooruitdenken.
Je gaat zorgen dat alles weer loopt.
Alleen vraag je jezelf misschien niet: hoe ga ik eigenlijk dit nieuwe ritme in?

Dat is juist rond 1 september een waardevolle vraag.

Niet als groot plan. Niet als lijst met doelen waar je vervolgens weer aan moet voldoen. Meer als een rustig moment om te voelen hoe je erbij zit. De zomer is voorbij of bijna voorbij. De herfst komt eraan. De dagen worden voller, donkerder en vaak ook wat zwaarder.

Wat heb jij dan nodig om jezelf niet opnieuw kwijt te raken in alles wat weer begint?

Misschien heb je behoefte aan meer rust in je week. Misschien wil je niet meer overal meteen ja op zeggen. Misschien wil je eerder merken wanneer je moe bent. Misschien wil je niet wachten tot je leeg bent voordat je stopt. Misschien wil je deze herfst iets minder op automatische piloot leven.

Dat hoeft niet meteen groot te zijn.

Een nieuw seizoen hoeft niet te betekenen dat je jezelf opnieuw allerlei eisen oplegt. Het mag ook betekenen dat je iets zachter naar jezelf kijkt. Dat je merkt dat een overgang energie kost. Dat je jezelf wat tijd geeft om weer te landen. Dat je niet meteen van jezelf verwacht dat je alles vlekkeloos oppakt.

De natuur verandert ook niet in één dag.

Het licht wordt langzaam korter. De lucht wordt langzaam frisser. De zomer trekt zich niet ineens terug omdat de kalender 1 september zegt. Alles schuift stap voor stap.

Misschien mag jij dat ook doen.

Stap voor stap weer je ritme vinden. Niet meteen alles perfect. Niet meteen weer doorgaan alsof je geen overgang nodig hebt. Niet meteen jezelf onderaan zetten omdat de rest van het leven weer harder roept.

Misschien kun je vandaag of deze week even stilstaan bij één vraag:

Wat wil ik deze herfst niet opnieuw automatisch doen?

Misschien wil je niet opnieuw wachten tot alles af is voordat je rust neemt. Misschien wil je niet opnieuw ja zeggen terwijl je lichaam nee voelt. Misschien wil je niet opnieuw jezelf pas serieus nemen als je uitgeput bent.

Het hoeft niet direct een groot antwoord te zijn. Soms is één klein inzicht genoeg om anders te beginnen.

Niet omdat 1 september alles verandert.

Wel omdat zo’n overgang je even wakker kan maken.

Je hoeft niet zomaar weer in hetzelfde ritme te stappen als dat ritme jou steeds leegtrekt. Je mag kijken wat je meeneemt. Je mag voelen wat je achter je wilt laten. Je mag dit nieuwe seizoen beginnen met jezelf er iets bewuster bij te houden.

Als je merkt dat je snel weer in zorgen, regelen en doorgaan schiet, kan mijn e-book je helpen om rustiger naar jezelf te kijken. Niet met nog meer moeten, wel met herkenning, reflectie en kleine stappen terug naar jezelf.

Je hoeft niet alles anders te doen omdat september begint.

Je mag wel voorkomen dat je jezelf opnieuw vergeet.