Mijn verhaal
Ik raakte mezelf niet in één keer kwijt. Het gebeurde langzaam, terwijl ik gewoon doorging.
Ik ben Esther, de maker achter Innerleaf.
Innerleaf is ontstaan vanuit het besef dat veel vrouwen niet vastlopen omdat ze niets kunnen dragen, maar omdat ze al veel te lang te veel dragen.
Aanpassen.
Doorgaan.
Zorgen.
Sterk blijven.
Niet zeuren.
Nog even volhouden.
Tot je op een dag merkt dat je vooral nog functioneert, maar niet meer echt voelt waar jij zelf bent gebleven.
Ik heb zelf ervaren hoe verwarrend het kan zijn als je steeds meer van jezelf inlevert zonder dat je het meteen doorhebt.
Je denkt dat je flexibel bent.
Dat je rekening houdt met anderen.
Dat je sterk bent.
Dat je gewoon nog even moet doorzetten.
Maar ergens onderweg wordt aanpassen een patroon.
En wordt doorgaan een manier om niet te hoeven voelen hoe moe je eigenlijk bent.
Dat besef werd voor mij een belangrijk keerpunt.
Niet omdat alles daarna ineens opgelost was.
Maar omdat ik begon te zien dat bewustwording geen luxe is.
Het is nodig.
Want zolang je niet ziet wat je doet, blijf je jezelf herhalen.
Soms is terug naar jezelf geen grote sprong.
Soms is het de eerste keer dat je eerlijk toegeeft dat je zo niet verder wilt.
Ik geloof niet in het perfecte verhaal waarin iemand “door alles heen is” en daarna precies weet hoe het leven werkt.Zo werkt het niet.Groei is vaak rommelig.
Grenzen stellen blijft soms spannend.
Oude patronen verdwijnen niet omdat je één keer een mooie quote leest.Maar ik geloof wel dat je kunt leren om jezelf eerder op te merken.Eerder voelen: dit klopt niet.
Eerder stoppen: dit is te veel.
Eerder kiezen: ik hoef mezelf hier niet in kwijt te raken.
Innerleaf is mijn manier om die bewustwording door te geven.
Niet als iemand die boven je staat.
Maar als iemand die naast je gaat staan en zegt:
Kijk hier eens eerlijk naar.
Niet om jezelf af te kraken.
Maar om jezelf terug te vinden.
Mensen die me goed kennen weten dat ik veel nadenk, snel verbanden zie en soms tien ideeën tegelijk heb.
Ik houd van mooie woorden, maar alleen als ze iets echts raken.
Ik kan slecht tegen oppervlakkige adviezen als “je moet gewoon loslaten”, want meestal zit daar een heel verhaal onder.
Ik geloof dat zachtheid en duidelijkheid prima samen kunnen gaan.
En ik denk dat veel vrouwen niet nóg meer tips nodig hebben, maar vooral een plek waar ze zichzelf eerlijk durven herkennen.
En nu ben ik benieuwd naar jou.
Waar herken jij jezelf in?
Waar ben jij moe van?
Waar voel jij dat je jezelf te vaak voorbijloopt?
Je hoeft niet meteen alles te weten.
Maar je mag wel beginnen met eerlijk kijken.