Mijn verhaal
Ik raakte mezelf niet in één keer kwijt. Het gebeurde langzaam, terwijl ik gewoon doorging.
Ik heb meerdere ervaringen meegemaakt die me hebben beschadigd. Daar hoef ik hier niet elk detail van te delen.
Wat ik wel wil delen, is dit: trauma stopt niet altijd op het moment dat een situatie voorbij is.
Vaak neem je de gevolgen mee in hoe je kiest, reageert, liefhebt, werkt, vertrouwt en grenzen stelt. Je denkt dat je verder bent, maar ondertussen stap je stiekem toch weer in dezelfde soort valkuilen.
Niet omdat je dom bent.
Niet omdat je zwak bent.
Maar omdat je nog niet eerlijk genoeg ziet wat er vanbinnen gebeurt.
Ik ben daar niet uitgekomen door te doen alsof het wel meeviel. En ook niet door alleen maar positief te denken.
Ik heb hulp gehad. Therapie. Gesprekken. Zelfonderzoek. Momenten die ik liever wou vergeten of uitleg gaf waarom de ander dit deed. Momenten waarop ik moest erkennen dat mijn pijn echt was, maar dat mijn herstel ook mijn verantwoordelijkheid werd.
Dat was niet altijd gezellig en mooi. Niet voor mezelf, maar ook niet voor mijn directe omgeving.
Eerlijk naar jezelf kijken kan confronterend zijn. Je ziet waar je te lang in bleef hangen en welke signalen je hebt genegeerd. Dat je door de tijd heen steeds jezelf kleiner hebt gemaakt en waar je hoop verwarde met werkelijkheid. Ik bleef wachten op erkenning van iemand die die erkenning niet kon of wilde geven.
Maar juist daar begon mijn loskomen.
Niet door mezelf de schuld te geven van wat mij is aangedaan, maar zien wat er gebeurd is.
Vanuit daar leerde ik verantwoordelijkheid te nemen voor welke richting ik ging nemen.
Daarom is InnerleafbyEsther geen plek voor snelle tips of zachte woorden die even troosten en daarna niets veranderen.
InnerleafbyEsther is ontstaan om andere te laten zien wat je zelf kan doen. Dit is een plek voor eerlijk kijken naar je grenzen. We gaan kijken naar patronen en wat je vasthoudt en blijft dragen.
Niet om jezelf af te breken.
Maar om jezelf terug te halen.
Met besef kan je leven weer bewust richting krijgen.
Dit lost niet meteen alles op, maar dit is wel nodig. Want zolang je niet ziet wat je doet, blijf je jezelf herhalen.
Soms is terug naar jezelf geen grote sprong. Soms is het de eerste keer dat je eerlijk toegeeft dat je zo niet verder wilt.
Ik geloof niet in het perfecte verhaal waarin iemand perfect is geheeld. Zo werkt het niet.Groei is vaak rommelig.
Grenzen stellen blijft soms spannend.
Oude patronen verdwijnen niet omdat je één keer een mooie quote leest.Maar ik geloof wel dat je kunt leren om jezelf eerder op te merken.Eerder voelen: dit klopt niet.
Eerder stoppen: dit is te veel.
Eerder kiezen: ik hoef mezelf hier niet in kwijt te raken.
InnerleafbyEsther is mijn manier om die bewustwording door te geven.
Niet als iemand die boven je staat.
Maar als iemand die naast je gaat staan en zegt:
Kijk hier eens eerlijk naar.
Niet om jezelf af te kraken.
Maar om jezelf terug te vinden.
Mensen die me goed kennen weten dat ik veel nadenk, snel verbanden zie en soms tien ideeën tegelijk heb.
Ik houd van mooie woorden, maar alleen als ze iets echts raken.
Ik kan slecht tegen oppervlakkige adviezen als “je moet gewoon loslaten”, want meestal zit daar een heel verhaal onder.
Ik geloof dat zachtheid en duidelijkheid prima samen kunnen gaan.
En ik denk dat veel vrouwen niet nóg meer tips nodig hebben, maar vooral een plek waar ze zichzelf eerlijk durven herkennen.
En nu ben ik benieuwd naar jou.
Waar herken jij jezelf in?
Waar ben jij moe van?
Waar voel jij dat je jezelf te vaak voorbijloopt?
Je hoeft niet meteen alles te weten.
Maar je mag wel beginnen met eerlijk kijken.