Waarom je jezelf kwijtraakt als je steeds doorgaat
Je raakt jezelf niet in één keer kwijt.
Dat gebeurt veel stiller dan je denkt. Het gebeurt op de momenten waarop je ja zegt, terwijl je vanbinnen nee voelt. Op de momenten waarop je doorgaat, terwijl je lichaam eigenlijk al aangeeft dat het genoeg is. Op de momenten waarop je je eigen gevoel wegduwt omdat je geen gedoe wilt maken.
En elke keer lijkt het klein.
Een afspraak waar je geen energie voor had. Een bericht waarop je toch vriendelijk reageerde. Een grens die je voelde, maar niet uitsprak. Een opmerking die pijn deed, maar waar je om lachte omdat je de sfeer niet wilde verpesten.
Los van elkaar lijken dat gewone situaties. Maar bij elkaar wordt het een patroon. Een patroon waarin je steeds verder van jezelf af beweegt.
Je bent niet zwak, je bent te lang over jezelf heen gestapt
Als je vaak doorgaat terwijl je moe bent, betekent dat niet dat je sterk bent. Het betekent ook niet dat je zwak bent.
Het betekent dat doorgaan je automatische reactie is geworden.
Misschien heb je geleerd om je aan te passen, rekening te houden met anderen en niet te veel ruimte in te nemen. Misschien kreeg je waardering als je makkelijk was. Misschien voelde het veiliger om de sfeer goed te houden dan om eerlijk te zeggen wat iets met je deed.
Op een bepaald moment ga je dat verwarren met wie je bent.
Je noemt jezelf zorgzaam, terwijl je eigenlijk over je grenzen gaat. Je noemt jezelf flexibel, terwijl je jezelf wegcijfert. Je noemt jezelf sterk, terwijl je lichaam al veel langer probeert te zeggen dat het genoeg is.
Dat is geen karaktertrek meer. Dat is informatie.
Pleasen lijkt vriendelijk, maar het kan je leegtrekken
Pleasen wordt vaak verpakt als aardig zijn. Je wilt niemand teleurstellen, je wilt de sfeer goed houden en je wilt niet moeilijk doen. Dat klinkt vriendelijk, maar als jij jezelf steeds aanpast om de reactie van een ander te voorkomen, betaal je daar zelf de prijs voor.
Je krijgt minder rust in je hoofd, omdat je constant bezig bent met inschatten wat anderen nodig hebben. Je voelt minder goed wat jij wilt, omdat je vooral gericht bent op wat handig, verstandig of gewenst is. En hoe langer je dat doet, hoe normaler het voelt om jezelf op de tweede plaats te zetten.
Daarom is pleasen stoppen niet alleen leren om nee te zeggen. Het begint met eerlijk zien waar je jezelf verlaat.
Waar zeg je ja terwijl je nee voelt? Waar slik je je woorden in? Waar maak je jezelf kleiner om de ander rustig te houden?
Dat zijn de plekken waar je jezelf kunt terugvinden.
Grenzen stellen begint niet met hard worden
Veel mensen denken dat grenzen stellen betekent dat je bot, streng of egoïstisch moet worden. Dat klopt niet.
Een grens is geen aanval. Een grens is duidelijkheid.
Grenzen stellen begint niet met grote confrontaties. Het begint met opmerken wat er in jou gebeurt. Wanneer voel je spanning? Wanneer krijg je dat opgejaagde gevoel? Wanneer merk je dat je iets doet omdat je bang bent voor de reactie van een ander?
Je lichaam geeft vaak eerder antwoord dan je hoofd. Je hoofd kan zeggen dat het wel meevalt, dat je niet zo moeilijk moet doen of dat je dit er nog wel bij kunt hebben. Maar je lichaam laat ondertussen iets anders zien: vermoeidheid, spanning, irritatie, onrust of het gevoel dat je leegloopt.
Dat zijn signalen. Geen bewijs dat je faalt, maar wel signalen die je serieus mag nemen.
Terug naar jezelf begint met eerlijk kijken
Terug naar jezelf klinkt soms alsof je eerst je hele leven moet veranderen. Maar dat hoeft niet.
Je hoeft vandaag niet overal nee tegen te zeggen. Je hoeft niet ineens een ander mens te worden. Je hoeft ook niet perfect te weten waar al je grenzen liggen.
Begin kleiner.
Kijk vandaag naar één moment waarop je over je eigen grens ging. Niet om jezelf af te branden, maar om te begrijpen wat er gebeurde.
Wat voelde je? Wat dacht je? Waar was je bang voor? Wat had je eigenlijk nodig? En wat zou je de volgende keer eerlijker willen doen?
Dat is bewustwording.
En bewustwording is geen zachte bijzaak. Het is de plek waar verandering begint. Je kunt niet veranderen wat je niet eerlijk durft te zien.
Een kleine oefening voor vandaag
Schrijf deze zin op: Ik ga vaak over mijn grens heen wanneer...
Schrijf daarna deze zin op: Wat ik op die momenten eigenlijk nodig heb, is...
Maak het niet mooier dan het is. Je hoeft het niet meteen op te lossen. Je hoeft alleen eerlijk te kijken.
Want elke keer dat jij ziet waar je jezelf kwijtraakt, ontstaat er ruimte om anders te kiezen.
Niet perfect. Wel dichter bij jezelf.
